W styczniu 2007 roku Komisja Europejska przedstawiła tak zwany pakiet klimatyczno-energetyczny, nad którym dyskusje w Polsce nie milkną nie do dziś, a im bliżej obowiązku zakupu 100 proc. uprawnień do emisji CO2 przez naszą energetykę węglową, czyli być może dużego wzrostu cen prądu i obniżenia konkurencyjności polskiej gospodarki, tym więcej pytań kto temu winien. Polska zgodziła się na pakiet w 2007 roku, a było za czasów rządu Jarosława Kaczyńskiego i Polskę reprezentował wówczas w Brukseli prezydent Lech Kaczyński. Na co wtedy faktycznie zgodziła się Polska?

- Historia pakietu klimatyczno-energetycznego to przykład dobrego pomysłu i fatalnego wykonania. Faktycznie leżąca u podstaw pakietu strategia została zaproponowana przez Komisję Europejską w styczniu 2007 r. i następnie formalnie została przyjęta przez Radę Europejską, czyli przywódców krajów członkowskich UE, w marcu 2007 roku w formie konkluzji prezydencji. Konkluzje zawierały szereg innych postanowień odnośnie kierunków rozwoju UE i kwestie klimatyczne były tam tylko jednym z tematów.

Patrząc na rozwiązania proponowane odnośnie strategii energetycznej i klimatycznej trudno w tym dokumencie odnaleźć zapowiedź niefortunnej sytuacji, w jakiej znalazł się polski i - w mniejszym stopniu - europejski przemysł w wyniku przyjmowanych w tym zakresie regulacji. Przede wszystkim, czytając sekcję konkluzji poświęconą pakietowi, na samym początku rzuca się w oczy dobitne podkreślenie, że wdrażanie odpowiednich regulacji będzie się odbywało przy pełnym poszanowaniu mixu energetycznego państw członkowskich i ich suwerenności w zakresie doboru źródeł energii, a także przy zachowaniu zasady solidarności pomiędzy państwami.

Respektując te nadrzędne zasady polityka energetyczno-klimatyczna miała przyczynić się do zapewnienia po pierwsze bezpieczeństwa energetycznego, po drugie konkurencyjności europejskich gospodarek, a po trzecie równowagi w zakresie środowiska naturalnego i zwalczania zmian klimatycznych. Tak sformułowane założenia wydają się - i na pewno wydawały się w tamtym czasie - w pełni uzasadnione i trudno oczekiwać, żeby Polska nie przystała na nie w marcu 2007 r.